|
|
|
Jan Peter, de wederopstanding
|
Jan Peter is terug. Een wonder. Het hele land heeft hem tot de grond toe afgebroken. Hij werd een schim en met hem dreigde het CDA te verdwijnen in dat schimmenspel. Vlak voor Pinksteren stond hij in de peilingen op 23 zetels, mijlen ver achter Mark (36) en Job (33), zijn concurrenten in de race naar het leiderschap van het land. Toen die rare Rouvoet en zijn meesterknecht Arie Slob hem ook aan kruis begonnen te nagelen, wist ik zeker dat het einde van de val in zicht was. En bij het Radio 1 – debat op vrijdag voor Pinksteren was hij er plotseling weer. Fris, scherp, alert. Voor mij was hij de winnaar van het debat, de enige staatsman van de radioclub. Hoe was het mogelijk dat een man die door vriend en vijand al was afgeschreven, het roer in handen nam alsof hij het nooit had losgelaten?
Ik denk dat het te danken is aan zijn makker Jack de Vries. Jack kan als geen ander het gras horen groeien in de politiek en hij kan als een beeldhouwer een politieke leider profileren. Nu hij zijn handen vrij heeft – de reden kent iedereen -, doet hij dat net als bij vorige campagnes met zijn vriend Jan Peter Balkenende. Denk aan de beroemde ‘U draait’- confrontatie met Wouter Bos. Als Job Cohen een Jack de Vries zou hebben, zou hij er veel beter voor staan. De vraag is alleen of hij te coachen is. Job kan niet tegen kritiek, wordt gemakkelijk in het defensief gedrongen en is een slecht debater. Zijn optreden in het premierdebat bij RTL 4 was meelijwekkend. Hij was niet in staat de gunstige effecten van een redelijk verkiezingsprogramma voor het voetlicht te brengen. Hij had wel de munitie, maar hij kon niet schieten. Wat zal die man een spijt hebben dat hij de ambtsketen in Amsterdam heeft afgelegd om koetsier te worden van een kar met kikkers, want dat is de PvdA.
In vergelijking met Job Cohen was het optreden van Mark Rutte een verademing. Hij oogt als een winnaar, kan bogen op een helder programma en heeft de VVD eendrachtig achter zich. De afgelopen zes weken is hij razendsnel gestegen in de peilingen. Die winst is voor een belangrijk deel afkomstig van de PVV. Prettig dat die mensen hun gezond verstand gaan gebruiken, maar de toestroom heeft ook te maken met populistische, van Wilders geleende, standpunten over immigratie, ontwikkelingssamenwerking en samenleving die de VVD aan de rand van reactionair vaarwater brengen. De partij is daardoor bezig haar liberale karakter te verliezen. Hans Dijkstal zou er van gruwen. Het betekent dat liberalen straks alleen nog maar terecht kunnen bij D66. Dat is trouwens geen slechte keuze.
Waar het om gaat is: wie wint en wie gaat straks met wie! Tijdens het RTL-debat lieten Wilders en Rutte elkaar volledig met rust. Vreemd, want Rutte pikt van Wilders, niet alleen kiezers maar ook ingangen naar lagere instincten van de massa. Cohen vermoedde dat Balkenende en Rutte al een pact voor de toekomst aan het smeden waren. Flauwekul. Balkenende verweet Rutte juist dat hij kil en draconisch wil saneren en bijvoorbeeld ouderen ‘keihard’ laat vallen. Cohen liet de kans liggen om avances te maken naar het CDA, dat mag natuurlijk niet van zijn kikkers. CDA en PvdA zijn beide middenpartijen met een min of meer sociaal karakter. Zij zijn ook in moeilijke tijden bereid om regeringsverantwoordelijkheid te dragen. Het zal voor Balkenende niet eenvoudig zijn om de gigantische achterstand in de peilingen in te lopen, maar zeg nooit nooit. Dan krijgen wij Balkenende 5. Ik ben voor. Ik heb nog nooit op hem gestemd, maar ik ga hem met de dag sympathieker vinden.
Jan Harmen
|
|