|
|
|
Stalken
|
Op vrijdag 20 januari heb ik voor anderhalve euro bijgedragen aan de ziekelijke drang tot stalken van De Telegraaf. Ik voel mij daar enigszins schuldig over, maar ik kon niet weerstaan aan de kop op de voorpagina 'Bleker met Barbara op dienstreis naar Berlijn'. De krant van Wakker Nederland heeft Henk Bleker al geruime tijd in het vizier. Zij onthulde de ontloken liefde tussen de staatssecretaris en de jonge ambitieuze journaliste Barbara Rijlaarsdam, waarbij het vooral ging om het leeftijdsverschil. Hij is 58, zij 26. Opmerkelijk, maar in feite is er niets verkeerds aan de hand. Bij Pauw & Witteman wees Frits Wester daarop ('hij is vrijgezel, zij is volwassen'), hij noemde De Telegraaf de oorzaak van het rumoer, want daarna is iedereen erop gedoken. De T. kent zijn pappenheimers en tot mijn schande moet ik bekennen dat ik op 20 januari tot die pappenheimers behoorde. Het feit dat de krant op de voorpagina - met een vervolg op pagina 9 - schreeuwerig aandacht schenkt aan een futiliteit, is gewoon een vorm van stalken. En je kunt er donder op zeggen dat dit nog een tijdje doorgaat.
Waar ging het om? Bleker vloog met het regeringsvliegtuig KBX voor twee dagen naar Berlijn om daar de agrarische beurs 'Internationale Grüne Woche' te bezoeken. In het toestel reisden verder kamerleden en journalisten mee. Barbara Rijlaarsdam had als verslaggever van NRC Handelsblad een persoonlijke uitnodiging van de organisatie. Daardoor werden de regels die gehanteerd worden bij dienstreizen van bewindspersonen, niet overtreden. Niets aan de hand, zou je zeggen. Gelukkig (voor de Telegraaf) is er dan een ongelukkig formulerende woordvoerder van de staatssecretaris: "Het regeringstoestel vliegt toch en de hotelkamer is sowieso voor Bleker geboekt". Zo'n woordvoerder moet natuurlijk een cursus Communicatie volgen, want De Telegraaf heeft geen ruk te maken met dat toch vliegende toestel en die hotelkamer. Het ministerie was inmiddels zo gek gemaakt dat de voorlichter later bekend maakte dat Bleker de reiskosten van zijn vriendin (150 euro) uit eigen zak betaalt.
In andere kranten staat Bleker ook vaak op de voorpagina. Maar dan gaat het om zijn werk, niet om het 'Boer zoekt vrouw' verhaal. Bleker als (zelf) beoogd partijleider van het CDA, Bleker en de Hedwigepolder, Bleker en het einde van de natuur (die briljante cartoon van Woldhek in NRC Handelsblad). De commissie Strategisch Beraad van het CDA heeft overigens een andere visie dan Henk op de toekomst van de natuur. Zij introduceert weer die afgebladderde christen-democratische term rentmeesterschap. In haar rapport 'Kiezen en Verbinden. Politieke visie vanuit het radicale midden' probeert zij de partij terug op het paard te helpen. Het is te hopen dat dit lukt. Want het CDA is altijd een betrouwbare bestuurderspartij geweest, waaraan het land veel te danken heeft. Nu is het gevaar aanwezig dat zij aan haar betrouwbaarheid ten gronde gaat.
Voorzitter Ruth Peetoom, die zich realiseert dat het rapport het actuele kabinetsbeleid onderuit haalt, haastte zich om te verklaren dat het regeer- en gedoogakkoord gerespecteerd wordt (tot aan de verkiezingen). "Dat heet betrouwbaarheid," aldus mevrouw. De kiezers lappen dat, gezien de peilingen, aan hun laars. Die missen de principes die altijd hoog in het CDA-vaandel stonden. Als het Strategisch Beraad die principes terugbrengt, is er veel gewonnen. De tragiek van de partij is dat zij geen gezicht heeft, zoals Wilders het gezicht is van de PVV en Roemer van de SP. Misschien kan Henk Bleker dat gezicht zijn. Hij is opportunist genoeg om binnenkort naar het radicale midden te koersen, wat dat ook mag zijn. En hij is in Nederland inmiddels wereldberoemd. Dan heeft dat stalken van De Telegraaf dus toch iets opgeleverd.
Jan Harmen
|
|