|
|
|
Schandalig
|
|---|
Het recente subsidieadvies van de Rotterdamse Raad voor Kunst en Cultuur is niet alleen lokaal maar ook landelijk bijna ervaren als een terroristische aanslag. Elke vier jaar stelt de Raad vast welke kunstinstelling geld krijgt en welke niet. Dat is geen gemakkelijke opdracht, omdat er altijd bezuinigd moet worden en er tevens ruimte moet zijn voor nieuwe initiatieven. Om dat te realiseren heeft de Raad eind april een aantal krankzinnige en schandalige voorstellen gepubliceerd, waarvan vooral de subsidiestop aan de Kunsthal, het Gergjev Festival en Dunya tot verbijstering en woede heeft geleid. Het zou het einde betekenen van toonaangevende activiteiten met een internationale allure. Alleen al door de publicatie van het advies wordt de reputatie van Rotterdam als daadkrachtige cultuurstad waar meer mogelijk is dan elders, ernstig beschadigd.
Geschrokken door de negatieve reacties heeft de Raad zich gehaast om het advies een signaal te noemen. In de geest van: dit kan gebeuren als wij ingrijpend op cultuur moeten bezuinigen. Dat is belachelijk. Als men dat effect had willen bereiken, had men de opdracht aan het gemeentebestuur moeten teruggeven en zich moeten opheffen. De Raad is een achterhaald instituut dat verdrinkt in administratieve maatregelen. Het is van de gekke dat deze club instellingen als Boijmans controleert, zij is daar niet voor toegerust. Er moeten onmiddellijk maatregelen worden genomen om een situatie zoals zich nu heeft voorgedaan, te voorkomen. Het College van B&W heeft inmiddels besloten dat de stekker er bij de Kunsthal, het Gergjev Festival en Dunya niet wordt uitgetrokken. Cultuurwethouder Orhan Kaya heeft afstand genomen van de aanbevelingen. Hij wil bij de behandeling van de begroting voor 2009 bij zijn collega’s pleiten voor meer geld voor kunst en cultuur.
Dat klinkt mooi, maar het gevaar is niet denkbeeldig dat die collega’s daartoe niet bereid zijn en dat het openhouden van de Kunsthal en het handhaven van het Gergjev Festival straks ten koste gaat van andere instellingen. Want het geld moet ergens vandaan komen. Hoe dat in zijn werk kan gaan, illustreert het rapport van de Raad op onthutsende wijze. De Rotterdam Designprijs verdwijnt, het Design platform krijgt geen cent, een fantastische organisatie als Vivid krijgt maar de helft van het bedrag dat zij vraagt. Rotterdam heeft de ambitie om de belangrijkste vormgeverstad van Nederland te worden en wij zijn goed op weg, een vaandeldrager van de creatieve industrie. Die doelstelling verhoudt zich op geen enkele wijze met de aanbevelingen van de Raad.
Maar het allerergste is de harteloze wijze waarop de stadscollectie de nek wordt omgedraaid. Die collectie wordt onder regie van Boijmans beheerd door een stadsconservator. Elk jaar wordt een aantal werken van autonome Rotterdamse kunstenaars verworven, wat een belangrijke stimulans is voor de beeldende kunst die op een dramatische wijze onder druk staat. Tot nu kwam het geld daarvoor (183.000 euro, inclusief de kosten van de conservator; het museum legt daar in de praktijk nog een ton bij) van het Rijk. Dat is voorbij. Daarom ging Boijmans naar de Raad met het verzoek de subsidie over te nemen. Neen dus. Ik vind dat schandalig.
Jan Harmen
|
|
